Het pand is verkocht als woonhuis. In de onderkant komt de studio van de boudoir fotograve Frency Rijkers. “Dat is voor ons ook erg leuk, dat we weten dat er iets moois terug inkomt,” zegt Miriam

Stiekem sluimerde de droom van Italië al jaren. “Altijd als we daar waren zeiden we gekscherend: ‘Als we hier zouden wonen, wat zouden we dan doen?’” Maar toch werd het idee pas serieus na wat ingrijpende gebeurtenissen. “Dat heeft er wel voor gezorgd dat je anders gaat denken. Je komt op een leeftijd waarop je elkaar aankijkt en zegt: ‘Als we het doen, moeten we het nu doen.’”

Dit werd nog extra bevestigd toen Miriam twee jaar terug een TIA kreeg, wat werken lastig maakte. “Toen dacht ik van ja, ik wil die constante druk niet meer. Minder doen was voor ons geen optie. Dus dan maar iets heel anders.”

In Italië beginnen Miriam en Roland een luxe bed & breakfast. Naast het slapen en ontbijt, willen ze ook diners aanbieden, kookworkshops geven en er komt een kleine spa. Boven op het bergje waar hun boerderij ligt, komt een barretje en er is ruimte voor yoga- en pilateslessen. “We willen graag dingen organiseren. We houden gewoon van mensen,” vertelt Miriam. 

Hoe mooi het nieuwe avontuur ook is, het afscheid van familie valt zwaar. “Ik heb twee kinderen hier, drie kleinkinderen en de vierde is onderweg. Dat vind ik het lastigst,” vertelt Miriam. “Maar met de winkel en de kapsalon was ik ook de hele dag bezig. Ik had toen eigenlijk nergens tijd voor, straks heb ik wel meer tijd.” Gelukkig zal de familie regelmatig over en weer reizen en wordt er volop gebruik gemaakt van beeldbellen. “Maar missen ga ik ze zeker.”

In Italië werden Miriam en Roland warm ontvangen. “Het zijn allemaal superlieve, behulpzame mensen.” Ze herinnert zich lachend hun eerste dagen daar. “Ons luchtbed was veel te koud, dus we vroegen in een koffietentje waar we een bed konden kopen. De serveerster riep door het hele café: ‘Weet iemand waar je hier een bed kunt kopen?’ Een man stond meteen op en reed met ons mee. Super schattig.”

Doordat ze al zo’n 25 jaar zaken doen met Italianen, verstaan Miriam en Roland de taal redelijk. “Spreken gaat nog wat minder, maar dat leer je het snelst als je het moet doen.” Aan sommige dingen moesten ze wel wennen. “Dat winkels ’s middags dicht zijn, daar ging ik steeds de fout in.” Wat haar vooral opvalt, is de rol van familie. “Familie is hier het allerbelangrijkste. Oudere mensen worden nog echt gewaardeerd om hun levenservaring. Hier hangen ze aan oma’s lippen. Dat is precies het tegenovergestelde van Nederland.”

Miriam verheugt zich op het inrichten van de kamers, de kookworkshops en het inrichten van de tuin. Ook kijkt ze er naar uit om met mensen in het dorp samen te werken. “Ik vond mijn winkel superleuk, maar het zorgde er wel voor dat ik de hele dag in de winkel ben en verder weinig kunt. Dat is altijd goed geweest maar nu vind ik het leuk om andere dingen te doen.”